Watercultuur
De cultuur van het drinken van water is historisch gezien vooral een Romaanse c.q. Zuid-europeese aangelegenheid geweest. Van de Romeinen is bekend dat zij aquaducten aanlegden om hoogkwalitatief water over honderden kilometers naar de gebruiker te transporteren. Met het ten ondergaan van de Romeinse cultuur ging dit tijdelijk verloren. In de middeleeuwen was het water niet drinkbaar. Vandaar dat er culturen met wijn en vooral bier ontstonden. In de boeken lezen we dat mensen vroeger de hele dag bier dronken. Het lijkt een orgie, maar voor onze middeleeuwse voorouders was het van levensbelang : bier was (met wijn) de enige drinkbare vloeistof waar men niet aan stierf.
Na de Renaissance, de periode van herontdekking van oude waarden, ging de mensheid water weer waarderen. Op een zeker moment ontstonden zelfs kuuroorden, waar de rijken der aarde uitsluitend naar toe gingen om gezond te drinken en te baden. Voorbeelden hiervan zijn Vittel, Spa en Vichy. Nog lange tijd zou de mens naar het water moeten gaan in plaats van andersom. Pas met de introductie van de fles, toegeschreven aan de firma Perrier, ging het water 'reizen'.
Waterswaardigheden
Water is nog geen water. Het ruikt, voelt, oogt en smaakt overal anders, omdat water de eigenschap heeft om andere materialen in zich op te lossen. Puur water, ofwel H²O, bestaat slechts in laboratoria. Wanneer men water drinkt, krijgt men automatisch diverse andere stoffen binnen, die er door de natuur zijn ingebracht. Door gedurende tientallen tot soms zelfs duizenden jaren een ondergrondse weg af te leggen, lost water mineralen in zich op. We spreken dan van mineraalwater. Daarmee is alle water dat uit de grond komt nog geen mineraalwater. De wet stelt duidelijke eisen aan de benamingen die voor water mogen gelden. Wettelijk wordt onderscheid gemaakt tussen tafelwater, bronwater en mineraalwater.
Tafelwater is kraanwater dat aan de elementaire criteria van drinkbaarheid moet voldoen.
Bronwater is water uit een natuurlijke, dan wel aangeboorde bron, waarvan de ondergrond qua aarde, dikte en uitgestrektheid een garantie vormt voor voldoende filtratie. Ook moet de bron tegen besmettingen en vervuiling beschermd zijn.
Mineraalwater is bronwater dat wettelijk aan enkele extra eisen moet voldoen. Zo mag het water dat uit de bron komt qua samenstelling en temperatuur niet variëren en ook mag er geen sprake van debietschommelingen zijn. Met andere woorden : de omstandigheden in de bron moeten steeds gelijk zijn. Meestal heeft het water ook zeer lang in de ondergrond gezeten. Het lange contact met de aardlagen waardoor het sijpelde, heeft in het water allerlei mineralen opgelost. De minerale samenstelling van het water en de concentratie van de individuele mineralen wordt bepaald door de samenstelling van de aardlagen. Op de fles dient de concentratie van mineralen per liter water vermeld te worden.
Heilwasser
Heilwasser is, ook wat de wetgeving betreft, een hoofdstuk apart. Heilwasser, zijn waters die officieel als geneesmiddel erkend zijn. Zij vallen dan ook niet onder de levensmiddelen- wet maar onder een geneesmiddelenwet. Het spreekt dan ook voor zich dat een water, voordat het erkend wordt als heilwasser, aan een heleboel voorwaarden moet voldoen. Een van de belangrijkste voorwaarden is dat aangetoond moet zijn dat een heilwasser bepaalde klachten bestrijdt of helpt voorkomen. Anders dan bij mineraalwaters moet bij heilwasser op het etiket worden vermeld wat de aanbevolen drinkhoeveelheid per dag is en voor welke indicaties het water toegepast kan worden.
Hoe gezond is mineraalwater
Iemand die dorst heeft, heeft water nodig. Toch is vocht alleen niet genoeg. Wie alleen gedestilleerd water drinkt, sterft van de dorst. Dorst wijst namelijk ook op een behoefte aan mineralen. Mineralen zijn voedingsstoffen die het lichaam nodig heeft. We krijgen deze voedingstoffen ook wel op een andere manier binnen, maar het grote voordeel van mineraalwater is dat de mineralen er altijd in opgeloste vorm in voorkomen. Zo kan het lichaam ze heel gemakkelijk in zich opnemen. Omdat water niet alleen vocht maar ook mineralen bevat is het een gezonde dorstlesser. Ook kan een tekort aan een bepaald mineraal worden aangevuld middels het drinken van een specifiek mineraal- of heilwasser.
Flessenwater en kraanwater; een discussie
Nu er in de wereld steeds meer mineraalwater uit flessen gedronken wordt, ontstaat er discussie over het drinken van water uit een fles versus het drinken van water uit de kraan. De kritiek richt zich vooral op de prijs van fleswater ten opzichte van kraanwater. En ook de vraag of er veel verschil is met leidingwater wordt vaak gesteld. Een nauwkeurige analyse van een aantal waters leert namelijk dat sommige flessenwaters net zoveel of soms zelfs minder mineralen bevatten dan gewoon kraanwater.
Argumenten om water uit de fles te drinken zijn o.a. de aanwezigheid van natuurlijk of toe- gevoegd koolzuur, aanwezigheid (of ontbreken) van mineralen, de smaak van het water, het gemak, etc..
Mineralen en hun werking
Kationen :
Natrium Sodium [Na+]
Houdt vooral het lichaamsvocht vast en activeert de spieren en het zenuwstelsel.
Kalium Potassium [K+]
Werkt hoofdzakelijk in op de kern van de spierweefselcellen. Kalium is nodig om die cellen te laten groeien.
Magnesium [Mg++]
Ondersteund de bouw van het beenderengestel; het stimuleert de omzetting van koolhydraten en eiwitten en het versterkt de spieren. Daarnaast helpt magnesium wonden genezen en werkt het vaatverwijdend.
Calcium [CA++]
Vormt de belangrijkste bouwsteen van ons beendergestel. Dit mineraal is ook van belang voor verschillende weefselvloeistoffen. Het zorgt er bijvoorbeeld voor dat het bloed kan stollen. Bovendien bestrijdt/voorkomt calcium allerlei huidallergieën.
Anionen :
Chloride Chlorine [Cl-]
Zorgt voor de vochtbeheersing tussen de menselijke cellen en zorgt voor de opbouw van maagzuur.
Sulfaat [SO4 --]
Het bittere sulfaat heeft invloed op de lever en regelt de werking van de gal. Dit mineraal stimuleert daarnaast de stoelgang. Bij relatief vet eten is het goed om sulfaathoudend water te drinken. Doordat sulfaat de gal stimuleert wordt vet sneller verwerkt.
Hydrogeencarbonaat [HCO3-]
Werkt bevorderend op de spijsvertering.
| 1496 flessen in de collectie |
